No właśnie, rutyna. Całymi dniami czytam, piszę, wygłaszam, odpowiadam itp. (staram się jednak kończyć przed 23.00, bo inaczej śnią mi się słupy i stare rury). Wydaje mi się, że na wiele pytań jestem w stanie odpowiedzieć bez większego zastanowienia… Tak właśnie zrobiłem na pytanie Pani Ewy, czytelniczki bloga, która miała wątpliwość, czy wniosek o stwierdzenie zasiedzenia służebności przesyłu powinna opłacić 200 zł, czy 40 zł. Odpisałem, że 200 zł i że taka jest powszechna praktyka. Na szczęście dopadła mnie refleksja. Ale dlaczego 200 zł, skoro służebność przesyłu jest innym prawem niż służebność
Decyzje wywłaszczeniowe i ich znaczenie dla ustanowienia oraz zasiedzenia służebności przesyłu to niewątpliwie najbardziej gorący aspekt sporów przesyłowych w 2014 r. Wiele zostało już powiedziane, nadal jednak pewne kwestie wymagają wypracowania jednolitego stanowiska. Jedną z nich jest zakres przedmiotowy decyzji wywłaszczeniowych, a mówiąc praktycznie – czy skuteczne są dziś decyzje wydawane bez skonkretyzowania nieruchomości. W tym zakresie pisałem już kilkakrotnie, niezmiennie wypowiadając się przeciwko możliwości ograniczenia własności w sposób ogólnikowy – niezależnie bowiem od porządku prawnego, czy był on socjalistyczny, czy demokratyczny (o ile jest różnica :)), reguły były niezmienne
Dziś Sąd Najwyższy wydał uchwałę w składzie siedmiu sędziów dotyczącą przerwania biegu zasiedzenia służebności przesyłu, a wcześniej gruntowej, przez wytoczenie powództwa o zapłatę wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości. Pytanie składowi powiększonemu zadał Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego, a sprawa została rozpoznana pod sygnaturą III CZP 45/14. Wcześniej już kilkakrotnie pisałem o możliwości przerwania biegu zasiedzenia przez taką czynność – poglądy Sądu Najwyższego były rozbieżne, szczególnie jeżeli chodzi o okres przed 3 sierpnia 2008 r., kiedy wprowadzono służebność przesyłu. Po tej dacie, zasadniczo panowała zgoda co do tego, że powództwo o zapłatę wynagrodzenia za
We wrześniu Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną, której byłem autorem, a że sprawa jest ciekawa, by nie rzecz precedensowa, postanowiłem podzielić się z Wami refleksjami. Spór dotyczył stosunkowo niewielkich roszczeń właścicieli, którzy żądali ustanowienia służebności przesyłu za wynagrodzeniem w kwocie 8.000 zł. Przedsiębiorca wniósł o oddalenie żądania z uwagi na nabycie służebności przez zasiedzenie. Sąd Rejonowy uwzględnił żądanie, pomimo ustalenia, iż urządzenia funkcjonują na nieruchomości co najmniej od lat 70. XX w. W ocenie tego sądu, przedsiębiorca nie wykazał przesłanek niezbędnych dla zasiedzenia służebności. Sąd Okręgowy podzielił stanowisko przedsiębiorcy i wniosek oddalił
Uchwała Sądu Najwyższego z 8 kwietnia 2014 r. budzi duże zainteresowanie w sprawach przesyłowych. Jej teza jest jasna – jeżeli wydano decyzję ograniczającą własność na potrzeby urządzeń przesyłowych, nie można nabyć służebności przez zasiedzenie. Skutki, jakie wywrze ta uchwała na orzecznictwo już tak jednoznaczne nie są. Dziś podsumuję kilka miesięcy w judykaturze (oczywiście opierając się na publicznie dostępnych orzeczeniach), starając się ustalić wpływ uchwały na stanowisko sądów rozstrzygających indywidualne sprawy. Zanim jednak przejdę do omawiania przykładów, muszę poczynić ogólną uwagę w stosunku do podnoszonego w blogowych dyskusjach stanowiska, iż w