Temat zgodności zasiedzenia służebności gruntowej z Ustawą Zasadniczą wrócił po raz trzeci do Trybunału Konstytucyjnego. Sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą P 10/16. Tym razem pytanie ograniczono wyłącznie do tych przypadków, w których zasiedzenie służebności gruntowej na potrzeby urządzeń przesyłowych stwierdzano na nieruchomościach, w stosunku do których nie wydano decyzji wywłaszczeniowej (ograniczającej własność). Powyższe jest bezpośrednią konsekwencją stanowiska Trybunału wyrażonego w sprawie P 28/13, który odmówił wydania orzeczenia merytorycznego z uwagi na brak jednolitości wykładni właśnie dla nieruchomości, których własność ograniczono mocą decyzji administracyjnej. Na temat poprzednich spraw przed Trybunałem możecie

W tytule wpisu wskazałem na problem znaczenia zmiany przebiegu urządzeń na nieruchomości w kontekście biegu zasiedzenia służebności, bo to najciekawszy aspekt orzeczenia, które dziś opiszę, jakkolwiek nie jedyny – wpis zaś będzie dotyczył właśnie opublikowanego postanowienia wydanego przez Sąd Najwyższy w sprawie II CSK 330/15. W orzeczeniu tym Sąd Najwyższy zajął się wzmiankowanym już tematem, jak również kwestią możliwości zgłoszenia zarzutu zasiedzenia służebności w postępowaniu o jej ustanowienie na rzecz osoby nie biorącej udziału w sprawie, a także wartości dowodowej kserokopii. Sprawa rozpatrywana przez Sąd Najwyższy dotyczyła ustanowienia służebności przesyłu na potrzeby elektroenergetycznych linii dystrybucyjnych średniego i niskiego

Dziwny nieco tytuł wpisu przyszedł mi do głowy, ale pasuje jak ulał do sytuacji w sprawie, którą omówię. Dodatkowo dziś wieczorem Madryt się ściera z Manchesterem i trochę atmosfera piłkarska mi się udzieliła. Sprawa dotyczy losów apelacji od całkiem już słynnego postanowienia Sądu Rejonowego w Piasecznie, które przedstawiało w sposób najbardziej chyba kompleksowy krytykę konstrukcji zasiedzenia służebności gruntowej na potrzeby urządzeń przesyłowych. Pisałem o nim już dwukrotnie, dziś zaś jest okazja do trzeciego wpisu, bo właśnie otrzymałem z Sądu Okręgowego w Warszawie świeże postanowienie wraz z uzasadnieniem wydane w sprawie XXVII Ca 331/16.

Na weekend zaproponuję Wam wpis lekki, ale ciekawy (jak sądzę). Śledzenie kolejnych postanowień i wyroków, które są publikowane w internetowych bazach orzeczeń pozwala wyłowić raz na jakiś czas perełkę, którą dla mnie stanowią orzeczenia prezentujące poglądy odosobnione, trafne albo zupełnie błędne, ale ciekawe. Taką właśnie perełkę wyciągnąłem z codziennego badania, czy Sąd Najwyższy nie wydał nowego orzeczenia w sprawach przesyłowych, a znalazłem ją w postanowieniu w sprawie II CNP 37/15, która dotyczyła linii energetycznej należącej do pewnej spółki z miasta P. Przedsiębiorca wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Poniżej

Dobra albo zła wiara przedsiębiorcy jako posiadacza służebności to bardzo ciekawy teoretycznie aspekt sporów dotyczących urządzeń przesyłowych, a jednocześnie dla urządzeń wybudowanych przez mniej niż 30 laty (albo przed 1 lutego 1989 r. na nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa), kwestia kluczowa dla wyniku postępowania. Niedawno opisywałem uchwałę wydaną przez Sąd Najwyższy w sprawie III CZP 76/15, w której podkreślono, iż fakt realizacji inwestycji w zgodzie z przepisami prawa budowlanego nie przesądza o dobrej wierze posiadacza służebności. Wczoraj opublikowano na stronie Sądu Najwyższego kolejne orzeczenie, które dotyczy problemu dobrej wiary o zasadniczo tożsamym wydźwięku. Polecam