Wczoraj Sąd Najwyższy wydał postanowienie sprawie II CSK 10/13, o którym od razu zrobiło się głośno w Sieci, albowiem doniesienia prasowe opatrzono tytułami wskazującymi na jego niekorzystność dla przedsiębiorców przesyłowych. Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną, tym samym wniosek o stwierdzenie zasiedzenia służebności gruntowej, z uwagi na nieudowodnienie przeniesienia posiadania służebności, co jest niezbędne, gdy w toku biegu zasiedzenia zmienił się posiadacz (przedsiębiorca). Według doniesień prasowych sędzia Bączyk powiedział „Dlatego do przeniesienia posiadania majątku nie wystarczy sam akt normatywny, zmiana przepisów” dodając, że „kwestia przeniesienia posiadania urządzeń i gruntów mogła być

Pewien przedsiębiorca przesyłowy stwierdził niedawno, że sam nie wiem czego chcę – z jednej strony wzywam do ustanowienia służebności przesyłu, a z drugiej, w toku przedłużających się negocjacji, składam wniosek o zawezwanie do próby ugodowej obejmujący żądanie usunięcia urządzeń i zapłaty wynagrodzenia za bezumowne korzystanie. Moje zachowanie nie jest jednak bezpodstawne, ani tym bardziej nie dowodzi mojego niezdecydowania, powiem więcej, wskazuje na zasadność przyjętego przeze mnie założenia, że jeżeli coś może zostać zinterpretowane na niekorzyść właścicieli nieruchomości, to właśnie tak się stanie. I stało się. W czwartek, w sprawie IV

Pytanie prawne zadane przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu dotyczące zgodności z Konstytucją zasiedzenia służebności gruntowej na potrzeby urządzeń przesyłowych zostało zarejestrowane w Trybunale pod sygnaturą P 28/13. Skan pytania i pisma uzupełniającego (dotyczącego znaczenia orzeczenia dla sprawy rozpoznawanej przez Sąd Okręgowy) można pobrać na stronie TK, w zakładce Sprawy w Trybunale. Poniżej zasadnicza treść pytania: Czy przepisy art.292 ustawy z 23 kwietnia 1964 roku – Kodeks cywilny w związku z art. 172 § l kc i art. 285 § l i 2 kc w zakresie jakim stanowią podstawę prawną nabycia